Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Πρόσθετο βάρος

Έγειρε ο γεροστύλος επικίνδυνα
προς την πλευρά του δρόμου
έγειρε να πέσει στα κεφάλια μας.
Δεν ήταν οι φετινές βροχές
μήτε του αέρα τα λακτίσματα.
Ήταν που 'χε απάνω του τόσους
καρφιτσωμένους θανάτους ν' αναγγείλει.

Βασίλειος Χ. Μπότσιος
"14 κρίνα κι ένα πορτοκαλί όνειρο", 2006-2008

1 σχόλιο:

ΑΓΓΕΛΙΝΑ είπε...

Καλησπέρα!!!
Πόσο βαθύ το νόημα αυτού που γράψατε!!!
Πόσοι από εμάς στεκόμαστε σε αυτούς τους γεροστύλους να αναγνώσουμε το "φευγιό" των άλλων;Και αν το κάνουμε,η ματιά είναι πάντα φευγαλέα και πάντα μοιάζει τόσο μακρινή για μας.
Πόσο γελασμένοι είμαστε!!!Όσο μακάβριο και αν ακούγεται,κάποτε ένας τέτοιος γεροστύλος θα έχει πάνω του γραμμένο και το όνομα μας...Μια φευγαλέα ματιά θα ρίξει και κάποιος άλλος στο όνομα μας...
Εύχομαι να είστε καλά.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ!!!